Friday , 18 October 2019
Home / featured / To «EL Che» στο «Θέατρο Τεχνών»

To «EL Che» στο «Θέατρο Τεχνών»

Τον θεατρικό μονόλογο « El Che» παρουσιάζει το Θέατρο Τεχνών Λάρισας το Σάββατο 12 Οκτωβρίου (9.00 μ.μ.) και την Κυριακή 13 Οκτωβρίου (7.30 μ.μ).

Μια  παράσταση εμπνευσμένη από τη ζωή του μεγάλου    επαναστάτη Eρνέστο Τσε Γκεβάρα. Τα νεανικά του χρόνια, η  ωριμότητα και η πολιτική του παρακαταθήκη.

Σ’ ένα θεατρικό μονόλογο του  Βασίλη Κυριάκου με τον ίδιον να ερμηνεύει  το μεγάλο επαναστάτη που είτε το θέλουμε είτε όχι αποτελεί μέρος της ιστορίας μας, φωτίζεται η  ζωή τού Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Του ανθρώπου που το όνομά του έγινε συνώνυμο της αξιοπρέπειας.

«…Όποιος θέλει να με ακολουθήσει είμαι εδώ. Ξέρετε πού θα με βρείτε. Είμαι εδώ, στο Μπουένος Άιρες στη γη των καλών ανέμων. Πάνω απ’ όλα, να είστε πάντα σε θέση να νιώσετε βαθιά οποιαδήποτε αδικία συμβαίνει εναντίον οποιουδήποτε, οπουδήποτε στον κόσμο. Αυτό είναι το πιο όμορφο χάρισμα σε έναν επαναστάτη. Η επανάσταση πρέπει να κατακλύσει τη γη, όπου υπάρχει αδικία. Δεν είμαι απελευθερωτής. Δεν υπάρχουν τέτοιοι. Οι άνθρωποι μόνοι τους απελευθερώνουν τους εαυτούς».

Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

Κείμενο – Ερμηνεία: Βασίλης Κυριάκου –  Σκηνοθεσία: Γιάννης Σταματίου

Φωτογραφία:  Τούλα Ροδοπούλου

Διάρκεια: 75 λεπτά χωρίς διάλειμμα

«El Che» στο «ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΩΝ»- ΛΑΡΙΣΑΣ

Μια τρυφερή, σχεδόν ερωτική ματιά πάνω στο ιστορικό πρόσωπο

«…Τελικά, η Ποίηση και το Θέατρο προϋποθέτουν την Αγάπη, όπως κι ο οραματισμός για ένα καλύτερο αύριο όπως λέει ο θεατρικός συγγραφέας και ποιητής Βασίλης Κυριάκου στο τέλος του συγκινητικού μονολόγου του», από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

Όπου υπάρχει αγάπη όλα είναι απλά και κατανοητά, ακόμα κι η επανάσταση… Απεχθάνομαι τη βία και το χυμένο αίμα πολύ με αηδιάζει. Δεν μπορώ να κατανοήσω κανένα δίκαιο που επιβάλλεται με τη βία. Φαίνεται όμως ότι ο πλανήτης Γη είναι ένα γήπεδο ποδοσφαίρου όπου ο μανιχαϊστικός αγώνας Φωτός-Σκότους καλά κρατεί ακόμα. Έτσι λοιπόν πήγα με ανοικτή καρδιά κι άγραφη πλάκα (tabula rasa) το μυαλό προκειμένου να αφομοιώσω όσα περισσότερα και βαθύτερα μπορώ για το ιστορικό αυτό πρόσωπο.

Κι εχάρηκα κι εμαγεύτηκα κι εσυγκινήθηκα. Πολύ μακριά από την αγιογραφία, η προσπάθεια αυτή του νεαρού ποιητή και νεόκοπου θεατρικού συγγραφέα Βασίλη Κυριάκου είχε κάτι το ερωτικά μεταφυσικό, το πλατωνικά ιδελαϊστικό, το ρομαντικά ανατρεπτικό, χωρίς να καταφεύγει στην ωραιοποίηση. Ο ίδιος ο συγγραφέας έπαιξε ως ηθοποιός χωρίς ωραιοπάθεια. Το σκληρό φως, σχεδόν «γαλατάδικο» ισοπέδωνε τις σκιές κι εξαφάνιζε τις αμφιβολίες, τις αμφιθυμίες, τους πόθους και τα πάθη των αστών.

Ήταν απλά αυτό που ήταν: ένα θέαμα, φόρος τιμής σε έναν άνθρωπο που λατρεύτηκε σαν άγιος κι είχε το θάρρος να παραιτηθεί από τα αξιώματά του παρατώντας την εξουσία χωρίς να εξαρτηθεί, δίχως να τοξινωθεί από το μέλι της. Έτσι διατήρησε τον μύθο του άφθαρτο μέσα στον Χρόνο και να διασώσει την υστεροφημία του χωρίς να παραδοθεί στην Ιστορία ρακένδυτος κι εξευτελισμένος. Αυτή η μακροπρόθεσμα σκοπιμότητα (εμπρόθετη ή υπόσυνείδητη) συνέχει και κατέχει πολλούς συγγραφείς, καλλιτέχνες, πνευματικούς ανθρώπους και ιστορικά πρόσωπα. Σπανίως όμως πολιτικούς. Ο Τσε Γκεβάρα καταφέρνει καλύτερα κι από τον Γκάντι την ταπεινότητα στην πράξη. Μία αυτοταπείνωση σχεδόν χριστιανικού τύπου. Οι καθολικοί μπορούν άνετα να τον θεωρούν δικό τους. Κι οι κομμουνιστές επίσης. Αυτή η παράσταση όμως κατέδειξε και μία άλλη διάστασή του: την ποιητική, την υπερβατική. Αυτό το πρόσωπο ήταν στη σκηνή (ενσαρκωμένο από τον Βασίλη Κυριάκου) σαν τον Καλιγούλα του Καμύ: ήθελε το φεγγάρι και το ήθελε τώρα. Αυτή ακριβώς η εμμονή στο «εδώ και τώρα» είναι ο απόλυτος διαχρονικός συγχρονισμός τού μυθικού Ερνέστο Τσε Γκεβάρα με το ιστορικό γίγνεσθαι.

Χάρη στον Βασίλη Κυριάκου, ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα από ληγμένο, σκονισμένο, παλιομοδίτικο είδωλο είναι παρών και σύγχρονος στον εικοστό πρώτο αιώνα της βαθιάς πολιτισμικής Κρίσης. Δείτε αυτή την παράσταση στην σκηνή του «ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΩΝ»- ΛΑΡΙΣΑΣ και θα εκπλαγείτε. Ο Γιάννης Σταματίου σκηνοθέτησε με σεμνότητα και θρησκευτική – θα έλεγα – ευλάβεια ένα έργο ποταμός που θα αποτελέσει πρότυπο και για άλλα πολλά παρόμοια, ελπίζω κι εύχομαι από καρδιάς.

Ως επαρκής, απαιτητικός θεατής χαίρομαι κάθε φορά που ένας νέος και άφθαρτος άνθρωπος με εκπλήσσει. Γιατί περί αυτού πρόκειται: ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ-ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ-ΔΙΑΥΓΕΙΑ-ΑΠΛΟΤΗΤΑ… ιδανικά που μας έχουν λείψει στην μίζερη θεατρική πραγματικότητα της μεταμοντέρνας φληναφηματολογίας.

 

About Author

Check Also

Τι περιλαμβάνει η συμφωνία Λονδίνου-Βρυξελλών για το Brexit

Τι αλλάζει στο καθεστώς της Ιρλανδίας και της Βόρειας Ιρλανδίας Ένα νέο κεφάλαιο στο πρωτόκολλο ...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *