Γράφει ο Κώστας Μαστροκώστας
“Η γνωστή ρήση του Πέρση στρατηγού Τριτανταίχμη, όταν ενημερώθηκε πως οι Έλληνες αγωνίζονται στους Ολυμπιακούς Αγώνες με έπαθλο ένα δάφνινο στεφάνι όπως μας την διέσωσε ο Ηρόδοτος ( Ηροδότου Ιστορίαι / 8η, Ουρανία στίχος 26 ): «Παπαί, Μαρδόνιε, κοίους επ’ άνδρας ήγαγες μαχησόμενους ημέας, οί ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούνται, αλλά περί αρετής» *,( Αλίμονο, Μαρδόνιε, με ποιους άντρες μας έφερες να πολεμήσουμε, με αυτούς που δεν αγωνίζονται για χρήματα, αλλά για την αρετή;)
Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχει αυτή η φράση με τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες της κακογουστιάς, της μπίζνας, της μίζας και της κονόμας, ο Θεός κι’ η ψυχή σας! Το αρχαίο αθάνατο ελληνικό πνεύμα πάει περίπατο μαζί με την πολεμική εκεχειρία που το συνόδευε και οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί τελούνται εν μέσω σφαγής αμάχων στην Γάζα από τους κατά συρροή δολοφόνους εγκληματίες που φαντασιώνονται και την ιδιότητά τους ως περιούσιου και εκλεκτού λαού του Θεού ( τους ), εν μέσω της κρεατομηχανής στην Ουκρανία και εν μέσω της εν δυνάμει ανάφλεξης σε ολόκληρο τον πλανήτη. Την ίδια ώρα βέβαια το δάφνινο στεφάνι έχει αντικατασταθεί από πακτωλό χρημάτων των «χορηγών» πολυεθνικών εταιρειών που επενδύουν στους αγώνες και τους αθλητές για να κερδίσουν τρελά κέρδη στην συνέχεια.
Καρικατούρα αθλητικού ιδεώδους, αντικατάσταση της άμιλλας από τον σκληρό και ανελέητο ανταγωνισμό, αποθέωση της παρακμής και του κιτς.
Ένα τεράστιο τσίρκο με γελοιότητες στη θέση της πολιτισμικής σύγχρονης πρότασης σαν και αυτές που είδαμε στον Σηκουάνα στην «τελετή» έναρξης.
Θα μου πεις βέβαια σημασία για τα καρχαριοειδή του Καπιταλισμού δεν έχει η έναρξη αυτού του τσίρκου αλλά η λήξη με την αντίστοιχη καταμέτρηση των κερδών γι΄ αυτούς και της ζημίας για τους λαούς, κάτι που έζησε στο πετσί του ο λαός μας όταν την λαμπρή τελετή έναρξης της Αθήνας την έκλεισε η πραγματική τελετή λήξης που ήρθε έξι χρόνια αργότερα από το Καστελόριζο…
Fonografos.net Ειδησεογραφικό portal Φθιώτιδας και Κεντρικής Ελλάδας




