“Επίθεση χωρίς αντιστάσεις ή αλλιώς η κατάρρευση της περιφέρειας σε ζωντανή σύνδεση”

*Γράφει ο Κώστας Μαστροκώστας

Επίθεση χωρίς αντιστάσεις ή αλλιώς η κατάρρευση της περιφέρειας σε ζωντανή σύνδεση.

“Στο σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Μακρακώμης είδαμε σε ζωντανή σύνδεση την εικόνα της κατάρρευσης της περιφέρειας και την πλήρη αδυναμία των τοπικών εκπροσώπων της να διαμορφώσουν πειστικό λόγο και συνθήκες αντιστροφής.

Στο πολύ χαλαρό λοιπόν ανακοινώθηκε σαν θέμα στην ημερήσια διάταξη η πρόθεση της Διεύθυνσης Α/μιας Εκπ/σης Νομού Φθιώτιδας για συγχώνευση των 1ου και 2ου Δημοτικών Σχολείων της Δημοτικής Ενότητας Σπερχειάδας. Η πρόφαση ο μικρός αριθμός των μαθητών και η φθίνουσα πορεία εγγραφών, η ουσία όμως, η υλοποίηση της πολιτικής της κυβέρνησης που αντιλαμβάνεται την εκπαίδευση των παιδιών μόνο με οικονομικούς όρους. Η εξοικονόμηση πόρων και οι περικοπές κόστους από το κυβερνητικό τσίρκο της ΝΔ που αντιλαμβάνεται ως ανάπτυξη της περιφέρειας την χατζάρα και το κλείσιμο σχολείων, ιατρείων και όποιων άλλων δημόσιων δομών μπορούν να στηρίξουν και να υποστηρίξουν την περίπαθη περιφέρεια και τους εναπομείναντες ακρίτες πλέον κατοίκους της.

Απέναντι στην ζοφερή αυτή εικόνα η αδυναμία και η ανυπαρξία αντιστάσεων ικανών να αντιστρέψουν την κατάρρευση. Δημοτικό Συμβούλιο απελπιστικά ανύπαρκτο να πελαγοδρομεί ανάμεσα διαδικαστικές παλινωδίες, χωρίς ουσιαστική θέση με μόνο όπλο του ένα φτωχό όχι, ελλείψει επιχειρημάτων και το κυριότερο με έλλειψη οποιασδήποτε προσπάθειας να ενημερωθεί ο κόσμος, οι Σύλλογοι Γονέων, η εκπαιδευτική κοινότητα αλλά και η τοπική κοινωνία στο σύνολό της.

Ένας τραγικός Αντιδήμαρχος που δεν ήξερε αν τοποθετείται ή αν κάνει εισήγηση, μια συμπολίτευση που έχει πιεί το αμίλητο νερό, μια αντιπολίτευση που συζητάει το θέμα στο επίπεδο της διαδικασίας και ένας Δήμαρχος που δεν ξέρει καν που πέφτει η αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου στο οποίο έχει να πατήσει το πόδι του εδώ και δυο χρόνια.

Εικόνα παράλυσης και γόνιμο έδαφος για την πλήρη επίδραση του μοιραίου αφού οι άνθρωποι αδυνατούν να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και να ανοίξουν τον δρόμο που χρειάζεται και είναι αναγκαίος για την επιβίωση πλέον. Τραγικές φιγούρες που παριστάνουν και εκπροσωπούν ουδείς γνωρίζει τι και ποιους.

Θλίψη απέραντη για την γελοιότητα αλλά και εν δυνάμει σπίθα ίσως για να αντιμετωπισθεί η κατάντια, αρκεί…

Κάτι πρέπει να γίνει. Δεν συμφωνείτε;”