“Για άλλη μια φορά εν μέσω καλοκαιρινής ραστώνης η χώρα γίνεται παρανάλωμα του πυρός”

*Γράφει ο Κώστας Μαστροκώστας

Για άλλη μια φορά εν μέσω καλοκαιρινής ραστώνης η χώρα γίνεται παρανάλωμα του πυρός.

“Μετράμε εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα κατεστραμμένων δασικών εκτάσεων, εκατοντάδες καμένες περιουσίες αλλά και νεκρούς πέντε μέχρι τώρα, δυστυχώς, με τον τραγικό κατάλογο να παραμένει ανοιχτός. Για το αστικό κράτος βέβαια οι ευθύνες πολύ εύκολα επιρρίπτονται στις ριπές του ανέμου, στις μεγαφωτιές όπως τις αποκαλούν, στον στρατηγό άνεμο που μας έλεγε παλιότερα ένας γελοίος από τον ίδιο πολιτικό περιστερώνα και βεβαίως στους «εμπρηστές» υπαρκτούς ή ανύπαρκτους. Η μόνιμη επωδός εκ μέρους των κυβερνήσεων του Μητσοτάκη αλλά και των προηγουμένων για να είμαστε δίκαιοι. Η μόνη καινοτομία των τελευταίων χρόνων το 112 που ως φύλλο συκής κρύβει την γύμνια μέτρων και πρόληψης. Έπιασε φωτιά; Σου στέλνουν ένα μήνυμα στο κινητό που σου λέει προς τα που πρέπει να τρέξεις να σωθείς και καθάρισαν.
Και πάλι δηλώσεις συμπόνοιας προς τους πυρόπληκτους από τον ευαίσθητο Π/Θ που επισκέπτεται τα κέντρα συντονισμού της πυρόσβεσης όχι την ώρα που πρέπει για να καλυφθούν οι ελλείψεις αλλά την ώρα της καταστροφής για να βγουν οι απαραίτητες φωτογραφίες που θα απαθανατίσουν την ευαισθησία και το αποφασιστικό βλέμμα του Μορφονιού που παριστάνει τον καταλληλότερο παντός καιρού.

Την ίδια ώρα ανύπαρκτα και απαρχαιωμένα μέσα πυρόσβεσης, τεράστιες ελλείψεις σε εποχικό και μόνιμο προσωπικό και σχεδιασμός της πλάκας που αρχίζει και τελειώνει με φωτογραφίες υπηρεσιακών παραγόντων σκυμμένων πάνω σε μεγάλους χάρτες στην έναρξη του καλοκαιριού. Το βασικό μέσο πυρόσβεσης σε πολλές των περιπτώσεων παραμένει η κλάρα και το λάστιχο με χειριστές τους ευσυνείδητους πολίτες που σπεύδουν μην μπορώντας απλά να παρακολουθούν. Και βέβαια οι μόνιμες πια καλοκαιρινές ξύλινες δηλώσεις πολιτικών και πολιτειακών παραγόντων για τον ηρωισμό νεκρών και ζωντανών πυροσβεστών που εθιμοτυπικά εναλλάσσονται εποχιακά με το άγριο χειμωνιάτικο ξύλο αυτών των καλοκαιρινών ηρώων από ΜΑΤ και υδροφόρες όταν διεκδικούν προσλήψεις και εκσυγχρονισμό των μέσων πυρόσβεσης…

Την ίδια ώρα οι τεράστιες καμένες εκτάσεις ελλείψει νομικού πλαισίου, όλως τυχαίως βέβαια, εμφανίζουν τεράστιες ευκαιρίες κερδοφορίας για τα πάσης φύσεως τρωκτικά αφού σε αυτές ξεφυτρώνουν ανεμογεννήτριες, ξενοδοχειακές μονάδες και κάθε είδους κτίσματα που δίνουν την ευκαιρία το παρασιτικό κεφάλαιο εγχώριο και ξένο να αυγατίζει τα κέρδη του πάνω στις στάχτες των δύστυχων ιθαγενών και της χώρας. Πως αλλιώς άλλωστε θα μπορούσε να είναι μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα αφού δάση, βουνά, νερά και κάθε είδος φυσικού πλούτου δεν είναι για την κοινωνία και τους ανθρώπους αλλά για το δικό τους πορτοφόλι και την δική τους κονόμα. Ζούμε στην χώρα του 112.

Στην χώρα του τρέξτε να σωθείτε όχι μόνο από τις φωτιές, τις πλημμύρες και τις φυσικές καταστροφές, αλλά απ’ όλα και από όλους.

Τρέξτε να σωθείτε, προς όλες τις κατευθύνσεις και αν δεν βρίσκετε τον δρόμο, έχουμε και το 112…”

_____________

*Φωτογραφία αρχείου