“Η λαϊκή Αποκριά και οι ξενόφερτες καρικατούρες…”

*Γράφει ο Κώστας Μαστροκώστας

Η λαϊκή Αποκριά και οι ξενόφερτες καρικατούρες…

“Κάποτε που λέτε παιδιά, ήταν οι Απόκριες. Ετοιμάζονταν οι άνθρωποι για την νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και κουβαλώντας τα κατάλοιπα της Διονυσιακής λατρείας συνέδεαν το αρχαιοελληνικό ξεσάλωμα με την ενοχική εγκράτεια των χριστιανών. Μια πλήρης αντιφατική συμπεριφορά όπως οι αντιφάσεις της ζωής. Ξεσάλωμα και νηστεία. Η λαϊκή Αποκριά όμως είχε Διονυσιασμό, μεταμφιέσεις, πειράγματα, σκωπτικά τραγούδια και αθυροστομία. Γλεντοκόπια σπιτικά, κοινωνική συνοχή και σύσφιξη των σχέσεων μπροστά στις δυσκολίες και την ανάγκη.

Ήταν περισσότερο κοινωνική άμυνα με μορφή γλεντιού παρά επιδερμικό ξεφάντωμα. Ήταν σφυρηλάτημα των κοινωνικών δεσμών αναγκαίο για να τροφοδοτηθεί η αλληλεγγύη απαραίτητος όρος για την επιβίωση των μικρών αγροτικών κοινωνιών.

Με το πέρασμα των χρόνων όμως και με την βίαιη δυτικοποίηση της χώρας, όλα αυτά ξεχάστηκαν και κυριάρχησε το κετελαπόγκο. Πολίχνες και μικρά χωριά στις εσχατιές της επικράτειας ξέχασαν τις ρίζες και την παράδοση και επιδόθηκαν σε ανταγωνισμό με τα καρναβάλια της Βενετίας και του Ρίο. Κακέκτυπες αντιγραφές και κύριο υλικό το φελιζολ και οι αγροτικές πλατφόρμες. “Γλέντια” στημένα με ορχήστρες χρυσοπληρωμένες που παίζουν αμερικανιές και από κάτω όχι συμμετέχοντες αλλά θεατές! Θεατές τις περισσότερες φορές σε κακόγουστα θεάματα που λειτουργούν σαν αποθέωση του κιτς.

Κοστούμι αλλουνών που ντε και καλά μας ταιριάζει ξεχνώντας από πού ερχόμαστε και κυρίως που πάμε. Χαμένοι στο χωνευτήρι της παγκοσμιοποίησης ψάχνοντας μην ξέροντας τι. Τρώγοντας τον άμπακα την Κυριακή σε ζωικές πρωτεΐνες και το ίδιο την Καθαρά Δευτέρα σε λαγάνες, φασολάδες και ταραμοσαλάτες κυρίως για τους ζορισμένους και θαλασσινά για τους πιο φραγκάτους…

Όλα στο χωνευτήρι και όλα στο πρόγραμμα, χωρίς έρμα και χωρίς πυξίδα. Τουρλουμπούκι το λοιπόν, όπως η εποχή και η κατάσταση μας.

Τουρλουμπούκι Σαρακοστιανό!!!”