Fonografos.net Ειδησεογραφικό portal Φθιώτιδας και Κεντρικής Ελλάδας
Η ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ -ΠΣ, Σωκράτη Φάμελλου, στην Ολομέλεια της Βουλής
“Ευχαριστώ, κύριε πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, κυρία υπουργέ, πριν από οτιδήποτε άλλο, οφείλω να ξεκινήσω με δύο τραγικά γεγονότα που σημάδεψαν τον τόπο μου, τη Θεσσαλονίκη.
Πρώτα απ’ όλα, θέλω να εκφράσω εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και όλης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας μας τη βαθιά μας θλίψη και την οδύνη για τον τραγικό θάνατο της μητέρας της Αφροδίτης Νέστορα. Πρόκειται για μια είδηση που μας συγκλονίζει όλους. Μια άνανδρη, αποτρόπαια και καταδικαστέα τρομοκρατική επίθεση που οδήγησε στην απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής και σε τραυματισμούς και άλλων συνανθρώπων μας.
Θέλω να εκφράσω και να εκφράσουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην Αφροδίτη Νέστορα και στους οικείους της και να δηλώσουμε ότι η τρομοκρατία, η απειλή κατά της ζωής και η άσκηση βίας, δεν έχουν καμία απολύτως θέση σε μία δημοκρατική κοινωνία. Και είναι σε πλήρη αντίθεση με τα ιδανικά μας και τις αξίες μας. Και προφανώς ζητάω από τις αρμόδιες αρχές να κινηθούν με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα, ώστε οι υπεύθυνοι να βρεθούν και να λογοδοτήσουν γι’ αυτή την αποτρόπαιη δολοφονική επίθεση.
Και για να μη σκιάσω την τραγικότητα της εξέλιξης αυτής, αλλά και την ξεκάθαρη καταδίκη μας, δεν θα προβώ σε κανέναν σχολιασμό για τα πολιτικά σχόλια που έχουν γίνει από κυβερνητικά στελέχη.
Επίσης, θέλω να εκφράσω τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια για την απώλεια δύο συνανθρώπων μας, πατέρα και γιου, στη Λητή, στη Θεσσαλονίκη, μετά από μια δασική πυρκαγιά. Μια τραγωδία, η οποία ανέδειξε τη μεγάλη σημασία, όχι μόνο της επάρκειας της πολιτικής προστασίας, αλλά και της πρόληψης. Και εδώ θέλω να το πω ότι χρειάζεται ουσιαστική ενίσχυση των δασικών υπηρεσιών, ένα πρόγραμμα δασοπροστασίας που σταμάτησε το 2019, για την πρόληψη των πυρκαγιών με προσλήψεις για τις δασικές πυρκαγιές και πλήρη κάλυψη των αναγκών του Πυροσβεστικού Σώματος που υπάρχουν κενά και όπου, δυστυχώς, υπάρχουν και συμβασιούχοι και εκκρεμότητες, τα οποία βάζουμε στον κοινοβουλευτικό έλεγχο εμείς πάρα πολύ συχνά. Κύριε υπουργέ, για να το πω απλά, και να το μεταφέρετε στο Υπουργικό Συμβούλιο, χρειάζονται πράξεις και όχι λόγια για να μη θρηνούμε απώλειες.
Ως προς τα θέματα του νομοσχεδίου, οι πολιτικές για την εργασία δεν αφορούν μόνο τον τομέα της εργασίας, είναι πολιτικές για την κοινωνία και για την οικονομία και την ανάπτυξη. Αν δεν ευημερεί η εργασία, δεν ευημερεί ούτε η κοινωνία, ούτε η οικονομία. Και στα δύο αυτά κρίσιμα πεδία, κύριε υπουργέ, έχετε οδηγήσει την Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης. Η κυβέρνηση χαίρεται για τον εργασιακό μεσαίωνα που με επιλογή της, και της υπουργού, έχει επιστρέψει στην Ελλάδα. Δηλαδή μένει σε μια ιδεοληπτική αντίληψη ότι η οικονομία πάει καλά, αν είναι φτωχοί οι εργαζόμενοι, αν δεν αμείβονται καλά. Και όλα αυτά δημιουργούν ένα αρνητικό οικονομικό σπιράλ, όπου και οι εργαζόμενοι και οι μικρομεσαίοι γίνονται θύματα της χαμηλής αγοραστικής δύναμης. Και ποιοι περνάνε καλά; Τα ολιγοπώλια και όλα αυτά τα ζωύφια και τα τρωκτικά που έχει μαζέψει το καθεστώς Μητσοτάκη στο Μαξίμου.
Και χρειάζεται, κύριε υπουργέ, πραγματικά θράσος και υποκρισία για να εμφανίζεστε εδώ ως υπερασπιστές δήθεν της ισότητας στην εργασία, ενώ επτά χρόνια υλοποιείτε μια ακραία πολιτική, η οποία είναι εις βάρος των εργαζόμενων και τώρα ψάχνετε ένα «φύλλο συκής» για να κρυφτείτε απ’ αυτά που έχετε νομοθετήσει.
Να θυμίσουμε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, τι έχει νομοθετήσει η Νέα Δημοκρατία;
Καταργήσατε τον «βάσιμο λόγο» και την αιτιολόγηση των απολύσεων. Καταργήσατε το οχτάωρο και εγκαθιδρύσατε τη 13ωρη εργασία. Εντατικοποιήσατε την εργασία, αφαιρώντας κάθε έλεγχο ως προς την ασφάλεια της εργασίας, με αποτέλεσμα, με τη δική σας κυβέρνηση, τα εργατικά δυστυχήματα να έχουν αυξηθεί δραματικά. Δεν λαμβάνετε μέτρα ασφάλειας, λες και η ανθρώπινη ζωή είναι αναλώσιμο υλικό.
Καταργήσατε τη συνευθύνη και την ευθύνη του εργολάβου, αφήνοντας απροστάτευτους τους εργαζόμενους στις εργολαβίες. Διαλύσατε τον θεσμό των συλλογικών συμβάσεων, τις αρχές της επεκτασιμότητας και της ευνοϊκότερης ρύθμισης.
Αυξήσατε το ανώτατο όριο ημερήσιων ετησίων υπερωριών. Μειώσατε τα πρόστιμα για τις παραβάσεις εργατικής νομοθεσίας. Απελευθερώσατε τις απολύσεις, ασχέτως δικαστικών αποφάσεων, μετατρέψατε τη ζωή των εργαζομένων σε «λάστιχο», ιδιαίτερα των νέων.
Υποβαθμίσατε πλήρως τους θεσμούς ελέγχου, όπως είναι το ΣΕΠΕ ή η διαιτησία – ΟΜΕΔ, ενώ κανονικοποιήσατε τις ευέλικτες σχέσεις εργασίας, ακόμα και τις συμβάσεις εργασίας των δύο ημερών. Και ταυτόχρονα επιτίθεστε στο συνδικαλιστικό δικαίωμα, απαξιώνετε τα σωματεία και επιτρέπετε να λειτουργούν μεγάλοι εργοστασιακοί χώροι χωρίς σωματεία. Κυρία υπουργέ, δεν είστε υπερασπιστής της ισότητας στην εργασία. Είστε η κυβέρνηση των καρτέλ, των σκανδάλων, των λίγων και των κολλητών. Εφαρμόζετε πολιτικές εργασιακής ζούγκλας, που κρατούν τους μισθούς χαμηλά, αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα, που φτωχοποιούν εργαζόμενες και εργαζόμενους. Πολιτικές που δημιουργούν εργασιακή ανασφάλεια. Που αποδυναμώνουν τον κόσμο της εργασίας απέναντι σε φαινόμενα εργοδοτικής αυθαιρεσίας.
Και εδώ υπάρχει μια μεγάλη διαφορά. Εμείς, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, εκπροσωπούμε και υπερασπιζόμαστε τον κόσμο της εργασίας. Σε αυτόν απολογούμαστε, γι’ αυτόν διεκδικούμε, γι’ αυτόν αγωνιζόμαστε. Και δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν Μητσοτάκη και σε καμιά Δεξιά να ισοπεδώσει τα δικαιώματα των εργαζομένων. Και η ώρα της πτώσης της κυβέρνησης έχει φτάσει. Κανείς δεν μπορεί να τη σταματήσει ό,τι και να κάνει ο κ. Μητσοτάκης.
Κυρία υπουργέ, υπάρχει και ένα θέμα ακόμα, η πολιτική σας έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Μας απομακρύνετε από την Ευρώπη. Είναι τραγικό το ποσοστό ενσωμάτωσης της κατεύθυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για συλλογικές συμβάσεις.
Ο κ. Γαβρήλος είπε 28% σήμερα, και ό,τι και να κάνετε για ένα εκσυγχρονιστικό προσωπείο -εσείς το προσπαθείτε, αλλά είναι προσωπείο- δεν αλλάζει το γεγονός ότι ισοπεδώνετε εργασιακά δικαιώματα και μαζί φέρνετε και διάφορες άσχετες τροπολογίες, παρότι θέλετε να είστε συνεπείς στις διαδικασίες διαβούλευσης.
Δεν είναι συγχωροχάρτι το ότι σήμερα ενσωματώνετε την ευρωπαϊκή οδηγία, υποχρέωσή σας είναι. Και αφετέρου η ενσωμάτωση μόνο της οδηγίας δεν αλλάζει το εργασιακό περιβάλλον. Η ισότητα, δηλαδή, των αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών για εργασία ίσης αξίας θα έπρεπε να είναι αυτονόητο και κεκτημένο δικαίωμα. Είναι όμως σήμερα αυτό πραγματικότητα στην Ελλάδα; Εγώ σας ζητώ σ’ αυτό να τοποθετηθείτε. Η γυναίκα, δηλαδή, προστατεύεται από οποιαδήποτε διάκριση στον εργασιακό χώρο; Ή υστερεί ως προς την ανάληψη θέσεων ευθύνης; Τα ποσοστά απασχόλησης, τις αμοιβές;
Το δεύτερο ισχύει. Δυστυχώς οι γυναίκες βρίσκουν εμπόδια στην επαγγελματική τους εξέλιξη. Υφίστανται διακριτική μεταχείριση λόγω φύλου, γιατί έχουν και την επιλογή και της μητέρας και της εργαζόμενης. Και το μισθολογικό χάσμα είναι μεγάλο, υπερβαίνει το 13,4% μεταξύ ανδρών και γυναικών για την ίδια εργασία. Και αυτή η διάκριση δεν σταματάει μόνο στον εργασιακό βίο. Συνεχίζεται και δυστυχώς μεγαλώνει όσον αφορά τις γυναίκες συνταξιούχους. Διατείνεστε ότι γεφυρώνεται το μισθολογικό χάσμα. Και πώς γίνεται αυτό, όταν η Ελλάδα μένει τελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Όπως και στους άλλους δείκτες, με τις γυναίκες να πλήττονται δυσανάλογα και από τη μερική και από την υποδηλωμένη απασχόληση και σε όλες αυτές τις μορφές που πολλαπλασιάζονται πλέον με την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Όταν δηλαδή οι εργαζόμενες είναι χαμηλόμισθες, δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ, έχουν ταυτόχρονα και τα προστατευόμενα άτομα τις υποχρεώσεις τους και δυστυχώς πολλές από αυτές δεν έχουν και κανονική πλήρη σταθερή απασχόληση και είναι σε διάφορες ευέλικτες μορφές εργασίας. Πώς θα στηριχθεί ο θεσμός της μητρότητας; Ο θεσμός της οικογένειας; Όταν δεν έχετε και τις κατάλληλες κοινωνικές δομές και τις αποδυναμώνετε.
Η ανισότητα που υφίστανται οι γυναίκες είναι μια βαθιά κοινωνική και οικονομική πληγή. Αλλά να μιλήσουμε ξεκάθαρα; Είναι μια ταξική επιλογή. Αυτός είναι ο νεοφιλελευθερισμός, άδικος και βίαιος έναντι των εργαζομένων και της κοινωνίας.
Δεν ασχολείστε με τον άνθρωπο, κυρία υπουργέ, δεν ασχολείστε με τον εργαζόμενο, ασχολείστε με τα κέρδη λίγων.
Αφήστε, λοιπόν, στην άκρη την προσπάθεια να δημιουργήσετε εντυπώσεις. Για να αρθεί η αδικία απέναντι στις γυναίκες, αλλά και απέναντι σ’ όλους τους εργαζόμενους, χρειάζονται ενεργητικές πολιτικές και όχι αποσπασματικές ρυθμίσεις. Υπάρχει συλλογική διαπραγματευτική ισχύς των εργαζομένων, κυρία υπουργέ, σήμερα στην Ελλάδα; Ή είναι αποδυναμωμένη με δική σας ευθύνη προς όφελος της εργοδοσίας; Άρα οι ανισότητες στην αγορά εργασίας θα συνεχίσουν να υπάρχουν.
Η δική σας πολιτική, παραδείγματος χάρη, κύριοι και κυρίες της συμπολίτευσης, προκρίνει την ατομική διαπραγμάτευση των όρων εργασίας, δηλαδή λέτε στην εργαζόμενη: «Βγάλε τα πέρα με τον εργοδότη, που έχει μεγαλύτερη ισχύ από εσένα» και ως κράτος λέτε «δεν παίρνουμε καμία ευθύνη, έχει τη δυνατότητα ατομικών συμβάσεων».
Όμως η μητρότητα, η φροντίδα της οικογένειας, η υποστήριξη των γυναικών και όλων των εργαζομένων είναι κρατική υπόθεση, είναι κοινωνικό καθήκον, δεν είναι ατομική υπόθεση. Γιατί τα μεγαλύτερα ποσοστά υποαπασχόλησης και ευέλικτων εργασιακών σχέσεων καταγράφονται σε γυναίκες. Και προκαλείτε, όταν λέτε ότι γίνονται βήματα για την αντιμετώπιση των μισθολογικών ανισοτήτων, σε ένα νομοσχέδιο που εκτός των άλλων φέρνετε και επέκταση του επταήμερου. Δηλαδή σε ένα νομοσχέδιο, που θέλετε να δημιουργήσετε ένα ψευτοεκσυγχρονιστικό προφίλ, φέρνετε και την επέκταση του επταήμερου, δηλαδή ένα κανονικό ξήλωμα της κυριακάτικης αργίας. Δεν έχετε, λοιπόν, ούτε «φύλλο συκής».
Και θέλω σε αυτό το σημείο να αναφερθώ σε δυο εξίσου σημαντικά ζητήματα, που είναι και αρμοδιότητας του υπουργείου Εργασίας:
Το πρώτο είναι αυτή η συζήτηση που έχει ανοίξει με μεγάλη καθυστέρηση, γιατί έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολύ καιρό, σχετικά με τους νοσηλευτές και τις νοσηλεύτριες. Λοιπόν, να ξεκινήσουμε και να πούμε κάποια πράγματα:
Οι νοσηλευτές και οι νοσηλεύτριες κρατούν όρθιο το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Και εδώ και επτά χρόνια τι ακούν από την κυβέρνηση; Χειροκροτήματα. Έχουν περάσει σχεδόν έξι χρόνια από τα χειροκροτήματα κι ακόμα περιμένουν και υποσχέσεις και από τον υπουργό, που διαψεύδονται από τον πρωθυπουργό. Πολλά λόγια, πολλά λόγια, αλλά στα έργα; Τίποτα, εμπαιγμός. Στα νοσοκομεία ξέρετε τι γίνεται; Τεράστιες ελλείψεις.
Τρέχουν νοσηλευτές και νοσηλεύτριες μόνοι τους και μόνες τους ένα βράδυ σε μία κλινική να καλύψουν πολύ περισσότερους ασθενείς από όσους μπορεί να προλάβουν. Και με αποδοχές αστείες, με αποδοχές που για απόφοιτους και απόφοιτες ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων δεν τους κρατάνε ούτε στο σπίτι των γονιών τους και φεύγουν στο εξωτερικό. Αστείες αμοιβές.
Πριν από δύο μήνες συναντηθήκαμε με την Πανελλήνια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία Νοσηλευτικού Προσωπικού, φέραμε δύο τροπολογίες εδώ, για να καταλάβετε τον εμπαιγμό:
Η μία για τη σύσταση του κλάδου των νοσηλευτών, χωρίς αποκλεισμούς, και η άλλη για την αύξηση του επιδόματος ανθυγιεινής και επικίνδυνης εργασίας στα 300 ευρώ. Και οι δύο τροπολογίες, κυρία υπουργέ, απορρίφθηκαν από την κυβέρνηση. Για να καταλάβετε πόσο υποκριτικό είναι το ότι σήμερα ανοίγετε αυτή τη συζήτηση μετά από πίεση. Και τώρα φέρνετε μία ρύθμιση για τα βαρέα και ανθυγιεινά, αλλά δημιουργείτε μια νέα αδικία.
Παρακολουθώ μία συζήτηση, η οποία εξελίσσεται στην Ολομέλεια, τι φέρατε όμως, τι ισχύει τώρα; Ότι φέρατε μία ρύθμιση που δημιουργεί αδικία. Δηλαδή δεν τους περιλαμβάνετε όλους. Χωρίζει τους εργαζόμενους σε δύο κατηγορίες, αναγνωρίζει σε κάποιους μία δυνατότητα, τη στερεί από τους υπόλοιπους και τις υπόλοιπες, που δουλεύουν δίπλα, στον ίδιο χώρο, στις ίδιες δύσκολες και ανθυγιεινές συνθήκες. Και παράλληλα προκύπτει και μια άλλη συζήτηση για το κόστος των εισφορών, με αποτέλεσμα αυτή η ρύθμιση να είναι και δυσβάσταχτη για κάποιες κατηγορίες εργαζομένων. Δηλαδή κι άλλος εμπαιγμός; Κι άλλη αδικία; Και μεταξύ των εργαζομένων;
Εμείς, λοιπόν, καταθέσαμε μια τροπολογία, που προβλέπει την ένταξη στα βαρέα και ανθυγιεινά όλων των ειδικοτήτων, χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς αποκλεισμούς. Και να αναλάβει το εργοδοτικό κόστος το Δημόσιο, όπως είναι και ο κανόνας στον χώρο της εργασίας.
Δεν μπορεί να υπάρχουν, κυρία υπουργέ, εργαζόμενοι δύο ταχυτήτων μέσα στο δημόσιο σύστημα Υγείας, αλλά θέλω να πω καθαρά, ακόμα μια φορά εδώ από το βήμα της Βουλής ότι:
Χωρίς τους νοσηλευτές και τις νοσηλεύτριες δεν μπορεί να υπάρχει ισχυρό δημόσιο σύστημα Υγείας και χωρίς ισχυρό δημόσιο σύστημα Υγείας, δεν υπάρχει Υγεία για τους πολίτες. Κι εσείς επιδιώκετε ακριβώς το αντίθετο.
Αυτό είναι ξεκάθαρο και η διαφορά μας.
Δεύτερο ζήτημα: Οι εργασιακοί σύμβουλοι της ΔΥΠΑ, 727 από ό,τι γνωρίζω από τα στατιστικά στοιχεία. Έχουν έρθει και μας έχουν βρει, συναντήθηκα μαζί τους και στη Λαμία σε ένα συνέδριο. Μας έχουν βρει όλους και όλες και εδώ. Ενώ με διθυράμβους στήθηκε ένα πρόγραμμα για τους εργασιακούς συμβούλους, τώρα έρχεται να αποδομήσει η κυβέρνηση το πρόγραμμα, την εμπειρία, τους εργαζόμενους και την υπηρεσία προς την εργατική τάξη και γενικότερα την τάξη των εργαζομένων στην Ελλάδα.
Δηλαδή είναι δυνατόν, από τη μια μεριά, να αναγνωρίζετε την προσφορά τους, να διαβεβαιώνετε για την αναγκαιότητα του προγράμματος, να το διαφημίζετε και μετά να το κατεδαφίζετε; Αφήνοντας σοβαρά κενά και συνολικά στον χώρο της εργασίας, αλλά και σε αυτές τις οικογένειες. Γι’ αυτό και οι προοδευτικές δυνάμεις, ας το πω έτσι, εντός του Κοινοβουλίου, υποστηρίζουμε μια τροπολογία για την πρόσληψη μέσω ΑΣΕΠ εργασιακών συμβούλων με χρηματοδότηση από εθνικούς πόρους, γιατί είναι υποχρέωση της Πολιτείας. Δεν μπορεί να είναι ευκαιριακά τα προγράμματα και να επαφίενται μόνο σε μια χρηματοδότηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που μπορεί και να μην είναι μόνιμη.
Πολλές πρωτοβουλίες ξεκινούν με προγράμματα και εγώ είχα αναλάβει αντίστοιχες πρωτοβουλίες από τη θέση του υπουργού Περιβάλλοντος, αλλά πρέπει να μπαίνουν μετά από 2 – 3 χρόνια στον προγραμματισμό του προϋπολογισμού. Και εμείς, λοιπόν, ζητάμε: Να αξιοποιηθεί η τεχνογνωσία, να συνεχιστεί ο θεσμός και να είναι μόνιμο στοιχείο του εθνικού προϋπολογισμού. Μόνο αυτό είναι δίκαιο και για την εργασία.
Όπως καταλάβατε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, η κυβέρνηση έχει το θράσος να μιλάει για ανάπτυξη. Όμως μια ανάπτυξη, η οποία δεν φτάνει ποτέ, κυρία υπουργέ, στην τσέπη των εργαζομένων. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Ινστιτούτου της ΓΣΕΕ, ο πραγματικός μέσος μισθός το 2025 είναι πάνω από 30% χαμηλότερος από το 2009, όταν ξεκίνησε η κρίση χρεοκοπίας, στην οποία έβαλε το χεράκι του και το κόμμα σας.
Και η αγοραστική δύναμη των πολιτών εξακολουθεί να συνθλίβεται από την ακρίβεια. Είμαστε δηλαδή στην τελευταία θέση της Ευρώπης όσον αφορά το εισόδημα, τον μισθό, αλλά το εισόδημα και των υπόλοιπων εργαζομένων, όπως των μικρομεσαίων και των επιστημόνων και του κόστους ζωής. Να το πω απλά:
Εξαιτίας σας ο μισθός σε κάθε νοικοκυριό τελειώνει το πολύ μέχρι τις 15 του κάθε μήνα και εσείς κάνατε συμφωνία στο Μαξίμου, αυτή την εβδομάδα, με τα σουπερμάρκετ και τους βιομήχανους – καταλάβετε τον εμπαιγμό – να παραμείνουν οι τιμές ψηλά για δύο ακόμα μήνες. Κάνατε συμφωνία να σταθεροποιηθούν οι τιμές, πού; Στον Θεό; Είναι δυνατόν; Αντί να γίνει τώρα άμεση μείωση;
Και είπατε ότι με συμφωνία κυρίων – με τους κολλητούς σας, συμφωνίες κάνετε με τους κολλητούς σας – «θα μειωθούν τον Σεπτέμβρη, επειδή φοβάστε το προεκλογικό κλίμα».
«Ζήσε Μάη μου», λέει ο ελληνικός λαός. Και μέχρι τότε τι θα γίνει; Πώς θα τα βγάλει το νοικοκυριό; Συμφωνήσατε, δηλαδή, με τα καρτέλ να μείνουν οι τιμές ψηλά το επόμενο δίμηνο; Και ταυτόχρονα όταν βλέπουμε – και το ξέρουμε πολύ καλά, ίσως και καλύτερα από εσάς – ότι οι τιμές στο μπρεντ έχουν πέσει 25%, στα διυλιστήρια ακόμα γίνεται πάρτυ; Γιατί δεν τολμάτε να βάλετε τη λέξη «διυλιστήρια» στο στόμα σας. Αυτό βλέπει ο εργαζόμενος.
Ο πρωθυπουργός, που θυμώνει με την ακρίβεια, εύχεται και ζητάει από τους φίλους του και κάνει συμφωνία κυρίων να πέσουν οι τιμές, ενώ στη διεθνή αγορά έχουν πέσει 25% στα καύσιμα και στα διυλιστήρια της Ελλάδας 5%, παραδείγματος χάριν. Έτσι η κοινωνία όμως παλεύει με νύχια και με δόντια να ανταπεξέλθει και στην ακρίβεια και στις υποχρεώσεις. Και εσείς έχετε υποβαθμίσει τη δυνατότητα του κράτους να ελέγχει οποιαδήποτε ασυδοσία στην αγορά.
Απαγορεύσατε πρόσφατα στις Περιφέρειες να κάνουν έλεγχο στην αγορά, γιατί πρέπει να κάνει η Ανεξάρτητη Αρχή που δημιουργήσατε για τον καταναλωτή και δεν έχει προσωπικό. Και στους χώρους δουλειάς, έχετε δώσει εσείς, κυρία υπουργέ, το σήμα για γενικευμένη αυθαιρεσία στους χώρους δουλειάς. Γι’ αυτό καταργήσατε τη Γενική Γραμματεία Επιθεώρησης της Εργασίας και αποδυναμώσατε έναν θεσμό, που είναι αναγκαίος για τα δικαιώματα των πολιτών. Και τώρα λέτε θα κλείσετε το χάσμα που εσείς έχετε δημιουργήσει.
Πώς θα ελέγξετε την εργοδοτική αυθαιρεσία όταν έχετε μετατρέψει την Επιθεώρηση Εργασίας σε παρατηρητή; Κυρίες και κύριοι, η ισότητα των αμοιβών δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα σε συνθήκες εργασιακής ζούγκλας που έχει σχεδιάσει ο κ. Μητσοτάκης και η κα. Κεραμέως. Δεν επιτυγχάνεται ισότητα στις αμοιβές, όταν υπάρχει πλήρης αποδόμηση της ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, όταν εξοντώνεται η εργαζόμενη μητέρα. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν γκρεμίσεις αυτό το καθεστώς, αν ενισχύσεις την Επιθεώρηση Εργασίας, αν μπουν αυστηρά πρόστιμα, αν αντιμετωπιστεί κάθε έμφυλη διάκριση. Πώς; Με συλλογικές συμβάσεις εργασίας στο 80% των εργαζομένων, όταν η Πολιτεία είναι εγγυητής και ελεγκτής ισότητας των αμοιβών και όταν υπάρχει ένα ισχυρό Κοινωνικό Κράτος. Όταν υπάρχουν, δηλαδή, κοινωνικές δομές που στηρίζουν και το παιδί και τη μητρότητα και την οικογένεια. Γιατί όλα αυτά οδηγούν, δυστυχώς, σε μια καθίζηση της θέσης της γυναίκας και στον εργασιακό βίο.
Η εργαζόμενη μητέρα δεν χρειάζεται σωτήρες, κα. Υπουργέ, χρειάζεται πολιτικές, δικαιώματα, αξιοπρέπεια και ισότητα. Όλα τα υπόλοιπα είναι εμπαιγμός. Και εμείς δεν θα συνηγορήσουμε στον εμπαιγμό των εργαζομένων, θα τον αποκαλύψουμε. Γιατί για εμάς, για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, είναι αυτονόητη η διεκδίκηση μιας πραγματικής ισότητας με αξιοπρεπείς μισθούς, με ισχυρά εργασιακά δικαιώματα, με κοινωνική δικαιοσύνη για όλες και για όλους.
Η Ελλάδα χρειάζεται εργαζόμενες και εργαζόμενους που θα είναι ασφαλείς στην εργασία τους, που θα εργάζονται με αξιοπρεπείς συνθήκες, που θα αμείβονται επαρκώς και θα ζούνε καλά. Αυτό είναι ευημερία για τον εργαζόμενο, αυτό είναι ευημερία για την κοινωνία, με φτηνά καταναλωτικά προϊόντα, αλλά και φθηνές υπηρεσίες, όπως είναι η ενέργεια, με Υγεία και με Παιδεία.
Αυτόν τον κόσμο εκπροσωπούμε, αυτήν την πολιτική διεκδικούμε, αυτήν την πολιτική υποστηρίζουμε και γι’ αυτό αυτή η κυβέρνηση πρέπει να πέσει το συντομότερο.
Σας ευχαριστώ πολύ.”
